இதழ் 1

[ரோசி கஜன்]

‘உடலே எந்தன் முதலீடு’ – அகத்தியா



​

சாலையோரம் நிற்கின்றேன்...

என்னுடலை நானே விற்கின்றேன்...

வறுமையும் என்னை வாட்டியது _ பின்

இளமை இவ்வழி காட்டியது!



கலவியின் மீதொரு,

ஏக்கம் வரும்!

என் கட்டுடல்

அதனை மீட்டுத்தரும்!



உடலே எந்தன் முதலீடு - இதில்

கட்டணம் கட்டி விளையாடு!

கற்பை காப்பது பெரும் பாடு...

உடலை விற்றேன் வெறுப்போடு!



காலப்போக்கில் உடையும் நடையும்

மாறிப்போனதடா!

விலைமகள் என்ற பட்டத்தால்

விதி மாறிப்போனதடா!



கடவுளின் மீது சத்தியமாய்

நான் பத்தினி பிள்ளையடா!

காலம் செய்த கோலத்தால்

நான் பத்தினி இல்லையடா!



நிம்மதியென்பது என் வாழ்வில்

வெறும் கனவாய் போனதடா!

பாடாய் படுத்தும் பாவிகளால்

உடல் ரணமாய் ஆனதடா!



மங்கையின் மீது போர்தொடுத்தால்

கட்டுடல் தாங்காது!

பலர் வேகத்தால் வரும் சோகத்தால்

என் இரவுகள் தூங்காது!





என் தன்மானம்,

இங்கு அவமானம்!

என் நிர்வாணம்,

தரும் வருமானம்!

 

[ரோசி கஜன்]

என்னவனே … - நிலா​

என் விடுமுறை நாட்களில்,

நான் கண்விழிக்க முன்னே

நீ விழிக்க வேண்டும்!



உன் விழியோடு,

என் கண்கள் காதலோடு உறவாடி

உன்மடியில்,

துயில் கொள்ள வேண்டும்!



துயிலுக்குப் பின்

உன் கையால் தேநீர் வேண்டும்!



அத்தேநீரில் தித்திப்பு நீ

குறைத்திருக்க வேண்டும்...

தித்திப்பு குறைந்திருக்க,

நான் வெட்கத்தில் என் பூவிதழ்

சுழிக்க வேண்டும்!



என் இதழ் சுழிப்பிற்கு

தண்டனையாக நீ என்னிதழ்

சுவைக்க வேண்டும்!

நான் தலைகுளித்து வந்தால்

ஒரு தாய் போல் என் தலை

துவட்ட வேண்டும்!



காலை உணவை

நீ சமைக்கவேண்டும்!



அவ்வுணவை

உன் கையால் எனக்கு

உணவூட்ட வேண்டும்!



என்னிதழில்

நீ ஊட்டிய சோற்று பருக்கை

நீ அறிந்து நான் அறியாமல்

இதழ் மேல் ஒட்டியிருக்க வேண்டும்!



அதை அறிந்து

என் உதட்டை தட்டி விடும்

முன்னே நீ உன்னிதழ் கொண்டு

அப்பருக்கையை தட்டி

பறிக்க வேண்டும்!



மலை வரை உன்னுடன்

காதல் கதை பேச வேண்டும்!

மாலை பொழுது மங்கிட வேண்டும்!



என் தளிர் கூந்தலில்

என்னவன் கையால் வாங்கி வந்த

மல்லிகையாய் அவன் கையால் மலர் சூடி இருக்க வேண்டும் !



நிலவின் வருகைக்காக

நாங்கள் காத்திருக்க வேண்டும்!



எங்கள் காதலை கண்ட

அந்நிலவும் செம்மை கொண்டு

மேகக்கூட்டத்தோடு ஒளிந்திருந்து

மேகக் கூட்டத்தோடு ஊடல் கொள்ளவேண்டும்!



அந்த ஊடலின் விளைவாக

காற்றோடு கலந்த அக்காதல்

மழை எங்கள் பட்டுமேனியில் பட்டும்படாமல்

செல்லவேண்டும்!

அப்படிச் சென்ற சில மழை\

துளிகள் அவனுக்காகவே என்னிதழ்

மீது சிறிது இளைப்பாற வேண்டும்!



அதை கண்ட என் கண்ணாளனின்

கண்களில் மீண்டும் மீண்டும்

என் மீதான காதல் உயிர்ப்பெழ வேண்டும்!

அந்த உயிர்ப்பிலும் அவனோடு

சில நேர ஊடலும் பலநேரம்

காதலும் க(கொ)ண்டு நான்

அவனோடு நொடி நொடி காதலோடு .....

 

[ரோசி கஜன்]

தாம்பத்தியம் - நர்மதா சுப்ரமணியம்









பார்த்த நொடியில்

யாரோ ஒருவனாய் தெரிந்தாலும்

பழகும் நாட்களில்

என்னவனாய் மாறிட வேண்டும்..



உன்னை கேளாமல்

உன்னை பற்றி

நான் அறிந்திட வேண்டும்.



உனக்கான என் செயலில்

என் நேசத்தை

நீ புரிந்திட வேண்டும்.



நானே அறியாமல்

என்னுள் உன் மேல்

நம்பிக்கையை

நீ விதைத்திட வேண்டும்.

அது ஆயுசுக்கும்

மரமாய் வளர்ந்து

பெரும் காதலாய்

என்னுள் பெருகிட வேண்டும்.

உன் உறவுகளை நானும்

என் உறவுகளை நீயும்

நமதாய் எண்ணி

கடமை ஆற்றிட வேண்டும்.



உன் காதலால் என்னை

கசிந்துருகச் செய்து

என் மெய் மறந்து

என்னையறியாமல்

உனக்கு என்னை தந்திட வேண்டும்.

உன் தாய்மை

நிறைந்த காதலை

நான் தாயாகும் நேரம்

எனக்கு நீ உணர்த்திட வேண்டும்.



நம் காதலின் சான்றாய்

நம் குழந்தைகள் வேண்டும்...



பேர் சொல்லும் பிள்ளையாய்

கண்ணியமாய்

நல்லொழுக்கத்தை புகட்டி

வளர்த்திட வேண்டும்.



தோள் சுருங்கி

நடை தளரும் நாளில்

என் சேயாய் நீயும்

உன் சேயாய் நானும்

உளமாற வாழ்ந்து களித்திட வேண்டும்.

 

[ரோசி கஜன்]

புரிதல் – கோபிகை(இலங்கை)







பெருவெளியில் நான்
தனித்திருப்பதாய்
நினைத்தாலும்
என்னோடு கூட
சேர்ந்தே வருகிறது
தேவதையின் சிறகுகள்.

அச்சிறகுகள்
தைரியம் என்பேன்.
தன்னம்பிக்கை என்பேன்,
ஆற்றல் என்பேன்,
ஆளுமை என்பேன்.

வனாந்தரத்தின்
அக்கினிச்சுவாலைகள்
அச்சிறகுகளை
எரிக்க நினைத்தாலும்
காற்றிலே கலந்துவரும்
ஈரப்பதன் தடுத்துவிடுகிறது.

பரிதலும் புரிதலும்
அன்பின் நீட்சியென்பதால் தானோ
அவனி எப்போதும் நிற்காமல்
அசைந்துகொண்டிருக்கிறது.