அத்தியாயம் : 36
கர்ப்பமாக இருப்பதால் ஜெயராணி விடுப்பில் இருக்க, பூங்கொடி மட்டும் பக்கத்து ஊரில் இருந்த பள்ளிக்கு தேர்வை கவனிக்க செல்ல வேண்டியிருந்தது.
நிலா என்ற அப்பாவிக் பெண்ணைச் சீரழித்து, இளமாறனின் சாதுர்யத்தால் கம்பி எண்ணியவன் விஷ்வா . சிறையிலிருந்து தப்பியவன், தன் வாழ்க்கையை அழித்த இளமாறனைப் பழிவாங்கத் துடித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது இலக்கு - இளமாறனின் உயிர் மூச்சான பூங்கொடி!
பள்ளி முடிந்து பூங்கொடி பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு நடந்து வந்து கொண்டிருந்தாள். சாலை ஓரளவு வெறிச்சோடி இருந்தது. பூங்கொடி தன் வயிற்றைத் தடவிக்கொண்டே, "சீக்கிரம் வீட்டுக்குப் போகணும் செல்லம்... அப்பா நமக்காகக் காத்துட்டு இருப்பாரு," எனத் தனக்குள்ளேயே பேசிக்கொண்டாள்.
திடீரென ஒரு கறுப்பு நிற கார் அவள் அருகில் வந்து சீறிக் கொண்டு நின்றது. பூங்கொடி பயந்து பின்வாங்க, காரிலிருந்து முகமூடி அணிந்த இருவர் குதித்தனர்.
"யார் நீங்க? என்ன வேணும்?" எனப் பூங்கொடி அலற, ஒருவன் அவள் வாயைப் பொத்தினான். மற்றொருவன் அவளை வலுக்கட்டாயமாகக் காருக்குள் இழுத்துப் போட்டான். கார் மின்னல் வேகத்தில் மறைந்தது.
காருக்குள் கண்கள் கட்டப்பட்ட நிலையில் பூங்கொடி நடுங்கிக் கொண்டிருந்தாள். ஒரு பழைய பாழடைந்த கட்டிடத்திற்குள் அவளைக் கொண்டு சென்று நாற்காலியில் அமர வைத்து, கண்களைத் திறந்தனர்.
எதிரே... கையில் சிகரெட்டுடன், தாடி வளர்ந்த கோலத்துடன் விஷ்வா நின்றிருந்தான்.
"விஷ்வா... நீ எப்படி இங்க?" எனப் பூங்கொடி அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.
"ஏன்... செத்துட்டேன்னு நினைச்சியா? உன் புருஷன் இளமாறன் என்னை ஜெயிலுக்கு அனுப்புனப்போ நான் பட்ட அவமானத்துக்குப் பதிலா, இப்போ அவன் துடிக்கப் போறான். அவன் குழந்தையைச் சுமந்துட்டு இருக்கிற உன்னைத் தொட்டா, அவன் செத்துச் செத்துப் பிழைப்பான்!" என விஷ்வா விகாரமாகச் சிரித்தான்.
மறுபுறம், மாலை 5 மணியாகியும் பூங்கொடி வராததால் இளமாறன் பதற்றமடைந்தான். போன் செய்தபோது அது 'சுவிட்ச் ஆப்' என வந்தது.
"பொற்செழியா... பூங்கொடி இன்னும் வரலடா! ஸ்கூல்லயும் யாரும் இல்லையாம்," என இளமாறன் பதற, பொற்செழியன் சட்டென எழுந்து நின்றான்.
அப்போது இளமாறனின் போனுக்கு ஒரு வீடியோ கால் வந்தது. திரையில்... கைகள் கட்டப்பட்டு, அழுதுகொண்டிருக்கும் பூங்கொடி! பின்னணியில் விஷ்வாவின் குரல் கேட்டது.
"இளமாறா... ஞாபகம் இருக்கா இந்த விஷ்வாவை? உன் பொண்டாட்டி இப்போ என் கையில. ஒரு மணி நேரத்துல நான் சொல்ற இடத்துக்கு வரலன்னா... உன் வாரிசையும் உன்னையும் சேர்த்து முடிச்சிடுவேன்!"
இளமாறனின் கண்கள் சிவந்தன. நரம்புகள் புடைத்தன. "விஷ்வா... அவளைத் தொட்ட... நீ உயிரோட இருக்க மாட்ட!" என அவன் கர்ஜித்தான்.
விஷ்வாவின் அந்த கொடூரமான பேச்சு, அந்த அறையையே உறைய வைத்தது. பூங்கொடி பயத்தில் தன் வயிற்றைக் கட்டிக்கொண்டு பின்னால் நகர முயன்றாள், ஆனால் நாற்காலி அவளைத் தடுத்தது.
பாழடைந்த அந்த அறையில், ஒற்றை மின்விளக்கு மட்டும் ஆடிக்கொண்டிருக்க, விஷ்வா மெல்ல பூங்கொடியை நெருங்கினான். அவனது கண்களில் காமமும், பழிவாங்கத் துடிக்கும் வெறியும் சரிசமமாகக் கலந்திருந்தது.
தன் கையில் இருந்த கத்தியால் பூங்கொடியின் முகவாயைத் தூக்கிப் பிடித்தான். "என்னடி... பயமா இருக்கா? அன்னைக்கு அந்த நிலா என்கிட்ட கெஞ்சினப்போ எனக்கு எவ்வளவு சந்தோஷமா இருந்துச்சு தெரியுமா? இன்னைக்கு அவளை விட நீ ரொம்பச் செழிப்பா இருக்கடி... இளமாறன் உன்னை நல்லா கவனிச்சிருக்கான் போல!" என விகாரமாகச் சிரித்தான்.
பூங்கொடி கண்ணீர் மல்க, "விஷ்வா... வேணாம் விஷ்வா... நான் ஒரு குழந்தையைச் சுமந்துட்டு இருக்கேன். உனக்கும் ஒரு அம்மா, அக்கா இருப்பாங்கல்ல? என்ன விட்டுடு," என வீறிட்டு அழுதாள்.
"அம்மா... அக்காவா? அதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாதுடி! இளமாறன் என் வாழ்க்கையையே அழிச்சவன். அவன் உயிரையே வச்சிருக்கிற உன்னை, அந்த நிலா மாதிரி சிதைச்சுப் போட்டாத்தான் அவன் சாவே கண்ணு முன்னாடி வரும்," எனச் சொல்லி, திடீரென அவளது தோளில் இருந்த புடவை முந்தானையைப் பலமாக இழுத்தான்.
புடவை சரிய, பூங்கொடி தன் கைகளால் தன் மானத்தை மறைக்கப் போராடினாள். விஷ்வா அவளது தலைமுடியைச் சுருட்டிப் பிடித்து, அவளது முகத்தை தன் முகத்திற்கு அருகில் இழுத்தான்.
"கத்தாதடி... இங்க உன் புருஷன் வர மாட்டான். இன்னைக்கு நீ எனக்கு மட்டும் தான்!" எனச் சொல்லி, அவளது கழுத்துச் சரிவில் தன் அசுத்தமான இதழ்களைப் பதிக்க முயன்றான்.
பூங்கொடி தன் முழங்காலால் அவனை எட்டி உதைக்க முயல, அவன் அவளது கால்களைத் தட்டிவிட்டு அவளின் வயிற்றில் ஓங்கி மிதித்தான். "விடமாட்டேன்டி உன்னை!" என அவன் அவள் மேல் பாய முற்பட்ட அந்த நொடி...
திடீரென அந்த அறையின் இரும்புக்கதவு பலத்த சத்தத்துடன் உடைந்து சிதறியது. ஒரு கருப்பு நிற ஜீப் உள்ளே பாய்ந்து வந்தது. அதிலிருந்து இறங்கிய இளமாறனின் கண்கள் நெருப்பைக் கக்கின. அவனது கையில் ஒரு இரும்புக் கம்பி இருந்தது.
"விஷ்வா...!!!!!!" என இளமாறன் போட்ட சத்தம் அந்த இடத்தையே அதிர வைத்தது.
பூங்கொடி அழுதபடியே, "அத்தான்... அத்தான்... என்னைக் காப்பாத்துங்க அத்தான்!" என அலறினாள்.
இளமாறன் ஓடி வந்து விஷ்வாவின் சட்டையைப் பிடித்துத் தூக்கினான். "என் பொண்டாட்டி மேல கையை வச்சியடா... உன்னைச் சிண்டு சிண்டா பிச்சிடுவேன்!" எனச் சொல்லி அவன் முகத்தில் ஒரு இடி போன்ற குத்தை இறக்கினான்.
