வர்ணம் 16 சிரசா மலையின் அந்தப் பனி படர்ந்த இரவில், மேலே பிரகாசித்த நிலவின் வெளிச்சத்தில்… தென்ன ஓலைகளின் மீது கிடந்த அந்த இரு காதலர்களின் உடல்களும் மனங்களும் காதலின் தகிப்பில் உருகிக் கொண்டிருந்...
வர்ணம் 15 அருளின் முகத்தில் தெரிந்த தயக்கத்தைக் கண்டதும் ராஷி பதற்றமடைந்தாள். அவனது பொக்கிஷத்தை தான் ஏதோ பறிப்பது போல உணர்ந்து, அவசர அவசரமாகத் தன் குரலைத் தாழ்த்திப் பேசினாள். “அருள்… தயவு...
வர்ணம் 14 “அருள்மொழிவர்மன் சார்…” ராஷியின் மெல்லிய குரலில் ஒருவிதமான பெருமிதம் கலந்திருந்தது. அருள் நிமிர்ந்து பார்த்து, “வா ராஷி… என்ன இது? கையில ஏதோ பெரிய புஸ்தகம் மாதி...
வர்ணம் 13 அருளின் வேதனையைக் கண்டு பொறுக்க முடியாத ராஷி, மெல்ல அவனருகே சென்றாள். சாருவும் பார்வதி அம்மாளும் கவலையோடு நின்றிருக்க, ராஷி மிகவும் அமைதியான, அதே சமயம் உறுதியான குரலில் பேசத் தொடங்கினாள். &#...
வர்ணம் 12. ராஷி தறியை இயக்கும்போது ஏதேனும் தவறு செய்தால் கூட, முன்பு போல அவளது கைகளைப் பற்றிச் சரி செய்யாமல், மரக்குச்சியால் அந்த இடத்தைச் சுட்டிக்காட்டி, “இந்த இடத்துல நூலை இப்படித் திருப்புங்க...
வர்ணம் 11 அருளின் கரங்கள் அவளது கைகளை இறுக்கியிருந்த அந்த வலியை விட, அவனது மூச்சுக்காற்றின் சூடும், காதோரம் தெறித்த அந்த அதிகாரமான வார்த்தைகளும் ராஷியின் உடலெங்கும் ஒரு புதிய சிலிர்ப்பைப் பாய்ச்சின. எ...
வர்ணம் 10 ராஷியின் மனம் அருளை ஒருமுறை பார்க்க முடியாதா என்று ஏங்கியது. தன்னிடம் தன் உணர்வுகளை மறைத்து விலகிய அந்த எளிய நெசவாளனின் முகம் அவளது மனக்கண்ணில் வந்து போனது. “பரவாயில்லைங்க அம்மா…...
வர்ணம் 9 ராஷி அவன் சொல்வதை மிகவும் கவனமாகக் கவனித்துவிட்டு, தன் கைகளால் அந்த நூலைப் பிடித்து முயற்சி செய்தாள். ஆனால், ஒரு சிறிய நூலிழை மாறிவிடவே, டிசைனில் சின்னத் துகள் பிசகியது. லேசாகச் சலிப்புடன் ரா...
வர்ணம் 8 மறுநாள் விடியற்காலையிலேயே, பக்கத்து ஊரில் உள்ள நெருங்கிய உறவினர் வீட்டுத் திருமணத்திற்காக அருளின் பெற்றோர் முத்தையா ஐயாவும் பார்வதி அம்மாளும் கிளம்பிச் சென்றனர். “அருள்… பாப்பா தன...
வர்ணம் 7 முதல் கட்டமாக, நூல்களின் தரத்தைப் பிரித்தறியும் கலையை அவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தான். “நூலை சும்மா கண்ணால பாக்குறதுனால மட்டும் அதோட தரம் தெரிஞ்சிடாதுங்க,” என்று கூறிய அருள், பட்ட...