அத்தியாயம் 22 நிலானிக்கு நினைவு தெரிந்த காலத்திலிருந்து அவர்கள் வீட்டில் வறுமைதான். ஆனாலும் கூட ஒருவர் ஒரு வார்த்தை சொல்லும்படி வாழ்ந்ததில்லை. ஒரு நாளுக்கு ஒரு பொழுது மட்டுமே வயிற்றைக் கழுவிய நாள்களில...
இதற்குள் இவர்களின் சத்தம் கேட்டு வீட்டுக்குப் பின்னால் நின்றிருந்த பரமேஸ்வரி அரக்கப்பரக்க ஓடி வந்தார். அவருக்கும் அன்பினியின் வரவு பிடிக்கவில்லை. “உங்களை ஆரம்மா இஞ்ச(இங்க) வரச் சொன்னது? தயவு செய்து போ...
அத்தியாயம் 21 முல்லைத்தீவு டவுணுக்குள் சொந்தமாக அரிசிக்கடை வைத்திருப்பவர்தான் திருநாவுக்கரசு. அதன் மூலம்தான் அங்கேயே புடவைக்கடை வைத்திருக்கும் குழந்தைவேலுவின் அறிமுகம் கிடைத்து, காந்தனுக்குச் சுபாங்கி...
‘நானும் தான் இவள ஒதுக்கினன்! ஆனா, அதை என்னால மனமாரச் செய்ய முடிஞ்சிதா?’ நெஞ்சம் கசக்க நினைத்துக்கொண்ட ரமேஷ், ”இந்து!” மென்மையாக அழைத்தான். “இப்ப என்னத்துக்கு என்னச் சந்திக்க வேணும் எண்டீங்க? அப்...
அத்தியாயம் 5. கடற்காற்று முகத்தில் மோத, வேகநடை பயின்று கொண்டிருந்தார் சதாசிவம். ஓய்வு பெற்ற கஸ்டம்ஸ் டைரக்டரான இவர், வீட்டில் ஓய்ந்திருப்பதை எப்போதுமே விரும்புவதில்லை. தினமும் அதிகாலையில், வெள்ளவத்தை ...
‘‘ஆங்! ஏனா? எல்லாம் உங்கட கைங்கரியம் தான்! அண்டைக்கு அப்படி அடிச்சிட்டு, ஏன் எண்டா கேட்கிறீங்க? அதுக்காக இன்னுமொருதரம் மன்னிப்புப் கேளுங்க பார்ப்பம்!’’ பொய்யாக கோபம் காட்டி மிரட்ட, வாய்விட்டே பெரிதாக ...
ஒரு கை தட்டி ஓசை எழுந்திடுமா? அல்லது ஓசையெழுமென்ற நம்பிக்கைதான் உருவாகிடுமா? எத்தனைக்குத்தான் நாமே அன்பையும் அக்கறையையும் மனதாரக் கொடுப்பது? அதை ஏற்றுக் கொள்பவர் புறத்திலிருந்து சிறு எதிரொலியேனும் இல்...
அத்தியாயம் 4. கட்டிலில் குப்புறக்கிடந்து, குமுறி குமுறி அழுது கொண்டிருந்தாள் சிந்து! அவள் மனமோ, வேதனையுடன் உலைக்களமாகக் கொதித்துக்கொண்டிருந்தது! ‘என்னைப் பார்த்து எப்பிடி இப்படிக் கேட்க முடிஞ்சிது? அத...
அத்தியாயம் 20 வீடு வந்து சேர்ந்தும் திருநாவுக்கரசின் நெஞ்சக் கொதிப்பும் கோபமும் குறைவதாய் இல்லை. எவ்வளவு பெரிய அவமானம்? மகளாய்ப் பார்த்த மருமகள் நிற்க வைத்துக் கேள்வி கேட்டது போதாது என்று துரத்தியடித்...
அத்தியாயம் 19 கொழும்பிலிருந்து வெளிக்கிடும்போதே தகப்பனுக்கு அழைத்துத் தமக்கை சொன்னவற்றைச் சொல்லியிருந்தான் அபயன். குழந்தைவேலு இடிந்துபோனார். மகள் எந்தக் குறையும் இல்லாமல் நிறைவாக வாழ்கிறாள் என்று நிம்...