20 “அம்மா ரெடியா? நாங்க எப்பவோ ரெடி.” குழந்தைகளில் ஒருவரை ஏந்தியவாறு, குழந்தை பேசுவது போல பேசிக்கொண்டு மதுரா இருந்த அறைக்குள் ஆர்ப்பாட்டமாக நுழைந்தாள் நித்தி. டூர் போய் வந்தவள், பஞ்சுப்பொதியாக ...
அதைக் கேட்டவள் வாயடைத்து நின்றாள். நல்லவன் என்று நம்பி, மனதைத் திறந்து அவனிடம் அனைத்தையும் சொல்லியும், இப்படி இரக்கமே இன்றிக் கேட்கிறானே. சட்டென்று உண்டான வெறுப்பில், “அது சரி! நீங்களும் ஆண்பிள...
அத்தியாயம்-23 ஜெயன் சொன்னது போலவே, அன்றே அவளை டொச் வகுப்புக்கு அழைத்துச் சென்றான். அந்த மரத்தடியைப் பார்க்கவே கூடாது என்கிற பிடிவாதத்துடன், முகத்தை நேராக வைத்துக்கொண்டு நடந்தவளை, வகுப்பு...
“ஏற்கனவே, அம்மா, அப்பா, அண்ணா என்று எல்லோரையும் பறிகொடுத்துவிட்டோம். உனக்கும் ஒன்று என்றால் என்னால் தாங்கவே முடியாது. காலம் முழுக்க தவித்திருப்பேன். உனக்கொரு திருமணத்தை நடத்தி, நீ சந்தோசமாக வாழ...
அத்தியாயம்-22 தூரத் தெரிந்த மலை முகட்டில், வெள்ளைக் கம்பளமாய் படர்ந்திருந்த பனிமூட்டத்திலேயே நிலைத்திருந்தது ஜெயனின் விழிகள். கடும் வெயிலில் கூடக் கரையாது, தேங்கி நின்ற பனியைப் பா...
அது என்ன உன் வீடா? அவர்கள் இரு என்றால் அப்படியே இருந்து விடுவாயா? உன் சொந்த வீட்டையும் உற்றவர்களையும் பராமரிப்பது போல நீ நடந்து கொள்ளவில்லையா? வெட்கமே இல்லாமல் அவர்களின் கரிசனைகளையும் உதவிகளையும் பெற்...
19 “அம்மாவின் வயிற்றினுள் இருந்தது போதுமென்று கொஞ்சம் அவசரப்பட்டு வந்திருந்தாலும், இருவருமே நிறைமாதக் குழந்தைகள் போலவே இருக்கிறார்கள். ஆனாலும், இலேசான Jaundice இருக்கும் போலிருக்கு!” என்ற வைத்த...
“ஹ்ம்ம்…வரச் சொன்னார்கள்; பயப்படத் தேவையில்லை. நம்ம நல்ல நேரம் டாக்டர் ஸ்மித் டியூட்டியில் நிற்கிறார்.” சொன்னவாறே வாயிலை நோக்கி நகர்ந்தவன், “ஜுஸ் கொண்டு வாறேன் குடி; நான் உடுப்பை மாற்றிவிட்டு வந...
18 நடுச்சாமம்! தூக்கத்தில் நாக்கு வறண்டு ஒட்டிக்கொள்ள திடுக்கிட்டு விழித்துக்கொண்டாள் மதுரா. மதியமும் இரவும் அழைத்த நித்தியோடு நீண்ட நேரமாக வாய்த்தர்க்கம் புரிந்து களைத்துப் போய் கட்டிலில் சரிந...
“இந்தநேரம் பயணத்துக்கு உகந்தது இல்லை.” என்று அதையும் இதையும் சொல்லித் தடுத்துவிட்டார்கள் நித்தியும் கார்த்திகேயனும். அதில் உண்மையும் இருக்கவே குழந்தைகள் பிறந்ததும் வரலாம் என்று அமைதியானார் கமலா. அப்பட...