“ஏற்கனவே, அம்மா, அப்பா, அண்ணா என்று எல்லோரையும் பறிகொடுத்துவிட்டோம். உனக்கும் ஒன்று என்றால் என்னால் தாங்கவே முடியாது. காலம் முழுக்க தவித்திருப்பேன். உனக்கொரு திருமணத்தை நடத்தி, நீ சந்தோசமாக வாழ...
அத்தியாயம்-22 தூரத் தெரிந்த மலை முகட்டில், வெள்ளைக் கம்பளமாய் படர்ந்திருந்த பனிமூட்டத்திலேயே நிலைத்திருந்தது ஜெயனின் விழிகள். கடும் வெயிலில் கூடக் கரையாது, தேங்கி நின்ற பனியைப் பா...
அது என்ன உன் வீடா? அவர்கள் இரு என்றால் அப்படியே இருந்து விடுவாயா? உன் சொந்த வீட்டையும் உற்றவர்களையும் பராமரிப்பது போல நீ நடந்து கொள்ளவில்லையா? வெட்கமே இல்லாமல் அவர்களின் கரிசனைகளையும் உதவிகளையும் பெற்...
19 “அம்மாவின் வயிற்றினுள் இருந்தது போதுமென்று கொஞ்சம் அவசரப்பட்டு வந்திருந்தாலும், இருவருமே நிறைமாதக் குழந்தைகள் போலவே இருக்கிறார்கள். ஆனாலும், இலேசான Jaundice இருக்கும் போலிருக்கு!” என்ற வைத்த...
“ஹ்ம்ம்…வரச் சொன்னார்கள்; பயப்படத் தேவையில்லை. நம்ம நல்ல நேரம் டாக்டர் ஸ்மித் டியூட்டியில் நிற்கிறார்.” சொன்னவாறே வாயிலை நோக்கி நகர்ந்தவன், “ஜுஸ் கொண்டு வாறேன் குடி; நான் உடுப்பை மாற்றிவிட்டு வந...
18 நடுச்சாமம்! தூக்கத்தில் நாக்கு வறண்டு ஒட்டிக்கொள்ள திடுக்கிட்டு விழித்துக்கொண்டாள் மதுரா. மதியமும் இரவும் அழைத்த நித்தியோடு நீண்ட நேரமாக வாய்த்தர்க்கம் புரிந்து களைத்துப் போய் கட்டிலில் சரிந...
“இந்தநேரம் பயணத்துக்கு உகந்தது இல்லை.” என்று அதையும் இதையும் சொல்லித் தடுத்துவிட்டார்கள் நித்தியும் கார்த்திகேயனும். அதில் உண்மையும் இருக்கவே குழந்தைகள் பிறந்ததும் வரலாம் என்று அமைதியானார் கமலா. அப்பட...
11 “பஸ்ஸில் போவேன் நித்தி; சும்மா சும்மா உங்க அண்ணாவைத் தொந்தரவு செய்யாதேயும்! அவருக்கிருக்கும் வேலை போதாதா!” கடிந்து கொண்டவளை, திரும்பியும் பாராமல் புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தாள் நித்தி. “ஆரம்பத்...
10 மதிய உணவுக்காக வந்திருந்தான் கார்த்திகேயன். “காலையில் நேரம் செல்லச் சாப்பிட்டதில் இப்போது பசிக்கவில்லை; நீங்க சாப்பிடுங்க!” மேசையிலிருந்த உணவுப் பதார்த்தங்களின் மூடிகளை அகற்றியவாறே சொன்னவளிட...
“உடம்புக்கு எதுவுமில்லை; நித்திரை வரவில்லை, சுடுதண்ணி எடுக்க வந்தேன் என்றார்.” என்றவன், “ஹ்ம்ம்… தாயிடம் சொல்ல வேண்டும் என்கின்ற பதற்றம் போல!” “இருக்காதா அண்ணா, இங்கு வந்து இத்தனை நாட்களி...