கார் சீரான வேகத்தில் போய்க்கொண்டிருந்தது. மாறாக அதனுள் அமர்ந்திருந்த இருவர் மனங்களும் சீராகச் சிந்திக்க இயலாத தடுமாற்றத்தின், தவிப்பின், கோபத்தின், எரிச்சலின் பிடியில் அகப்பட்டுப்போயிருந்தன. ஒன்றா இர...
பெரியவரின் முகச் சுளிப்பைப் பார்த்துக்கொண்டே அவளைத் தோளோடு அணைத்துக்கொண்டான், ஏதன். “ப்ளீஸ் விடு!” விலக முயன்றவளுக்கு இப்போது விழிகள் கலங்கிவிட்டிருந்தன. அவன் தோள் வரைதான் உயரம் இவள். அவன் முகம் பார்...
அவர் சொன்ன விதத்தில், பார்த்த சீண்டலான பார்வையில் விழி சுருங்கக் கண்ணடித்ததில் தடுமாறிப்போனது துர்காதான். கோபமும் எரிச்சலுமாக ஏதனோடு சீறியவள், அப்பெரியவர் ஆரோன் அன்னையென்று தெரிந்தபின் தன்னைக் கட்டுப...
வேகமாக வந்த அம்மாது பட்டென்று ஏதன் முதுகில் ஒரு போடு போட்டார். “நோஓஓ … கிராணி!” ஏதன் உரிமையோடு கத்தினான். துர்காவைப் பிடித்த பிடியை மட்டும் விட்டுவிடவில்லை. முதியவர் பார்வை ஏதனை முறைத்தது. அதே வேகத்...
தன்னில்தான் கொண்ட கோபம் அப்படியே அவனில் பாய்ந்தது. அப்படி என்ன செய்து விடுவானாம் என்ற அசட்டுத் துணிச்சலும் ஆரோன் என்ற மனிதர் மறைமுகமாகக் கொடுத்த தைரியமுமாக அவனை முறைப்போடு பார்த்தவள் ஒரே இலுவையில் கை...
அவள் நண்பி மட்டுமல்லாது போவோர் வருவோர் பார்வையும் அவர்களில்தான். அதுவும் ஏதனை அடையாளம் கண்டவர்கள் தம்முள் குசுகுசுத்துக்கொண்டே கைப்பேசியை அவர்கள் நோக்கிப் பிடித்தார்கள். ஒரே உதறலில் விடுபட்டவள் மறு ந...
விரிவுரை நேரத்தில் ஏதன் வந்து குழப்புவானோ என்றதே அதுவரை துர்காவை நிலையற்றுத் தவிக்க வைத்திருந்தது. அப்படி என்ன அவசரமாக அவளோடு கதைக்கக் கிடக்காம்? ஏதாவது கதைக்கட்டும், ‘உனக்கும் உன்ர ரெஸ்டோரண்டுக்கும்...
***** ஆரோன் மனைவி, பிள்ளைகளை, அவர்களின் சினத்தை நிமிர்வாக எதிர்கொண்டவள் அவள்தான். அப்படி என்ன செய்து விடுவீர்கள் என்றே அந்த நேரம் எதிர்நின்றாள். இதோ இப்போது அவர்கள் கதைத்தவிதத்தை நிதானமாக எண்ணிப் ப...
மறுநாள் மதியம் பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்தாள், துர்கா. இன்னும் சில மணித்தியாலங்களில் தாம் லண்டன் புறப்படுவதாக குறுஞ்செய்தி அனுப்பி இருந்தாள், ஒலிவியா. வாசித்தவள் நினைவில் ஏதனின் தமையன் ஐவன் ஆகோரசமாக உறு...
“போ எண்டுறன்.” அவள் கரம்பற்றித் திருப்பி விட்டவன், “ப்ளீஸ் துர்கா.” அவளுக்கு மட்டுமே கேட்கும் வண்ணம் முணுமுணுத்தான். அதற்கு அவள் பார்த்த பார்வை இருக்கே, இவனை ஐயோ என்று தலையில் கைதான் வைக்கச் சொல்லிற்...