அத்தியாயம் 50 அடிக்கடி முல்லைத்தீவு, யாழ்ப்பாணம் என்று வந்து போனதில் அபயனால் அடுத்த இரண்டு வாரங்களுக்கு கொழும்பை விட்டு அசையவே முடியவில்லை. இப்படி வேலையைச் சிரத்தையாகக் கவனிக்க முடியாமல் போனால் எதிர்க...
அத்தியாயம் 49 தளிரைத் தோளில் போட்டுத் தட்டிக்கொடுத்தபடி அந்த அறைக்குள்ளேயே அங்குமிங்குமாக நடந்துகொண்டிருந்தான் அபயன். அங்கிருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்து, மேசையில் ஒரு கையை நீட்டிப் படுத்திருந்தவளின் பார...
அத்தியாயம் 48 அறைக்குள் வந்த அபயனுக்கு மனைவியின் நினைவு. அதுவும் அவனுடைய மேசை கதிரையைப் பார்த்தபோது, இன்னும் அவள் அதில் ஒரு கையை நீட்டி, தலை வைத்துப் படுத்திருப்பதைப் போல் இருக்கவும் பின் தலையில் தட்ட...
அத்தியாயம் 47 “என்னடா திடீர் எண்டு வந்து நிக்கிறாய்?” அவனைக் கண்டதும் ஆச்சரியமாய் வினவினாள் சுபாங்கி. ஒரு கணம் வேறு ஏதாவது சொல்வோமா என்று யோசித்தாலும் அபயனுக்கு மறைக்கப் பிடிக்கவில்லை. அப்படி மறைத்தால...
அத்தியாயம் 46 முதுகுக்கு ஒரு தலையணையைக் கொடுத்து அபயன் கட்டிலில் சாய்ந்திருந்தான். அவன் அணைப்பில் அடங்கியிருந்த அன்பினி, களைப்புடன் விழிகளை மூடியிருந்தாள். சுகமான அயர்ச்சி இருவரையும் ஆக்கிரமித்திருந்த...
அத்தியாயம் 45 அன்று மாலை களைத்துப்போய் வீடு வந்த அபயன், அங்கே அமர்ந்திருந்த அன்பினியைக் கண்டதும் அப்படியே நின்றுவிட்டான். இவ்வளவு தூரம் வருவாள் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. உள்ளே மெல்லிய இதம் படர்ந்தது. ...
“உண்மைக்கும் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முதல் நிலனை வெளுக்கிற மாதிரி உங்களை வெளுத்தெடுத்தா என்னெண்டுதான் கிடந்த.” என்று முறைக்க, அவன் சத்தமாக சிரித்தான். “சிரிக்காதங்கோ! பல்லைப் புடுங்கிக் கையில தந்திடுவன்.” “...
இதுவரை இருவரும் போட்ட எந்த சத்தத்துக்கும் அசைந்து கொடுக்காது உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் பெரும் சத்தமாக எல்லாம் பேசிக் கொள்ளவுமில்லைதான். ஹஸ்கி வாய்ஸுக்கும் முணுமுணுப்புக்கும் இடையில் ஒரு டெசிபலி...
MPK 35 (final epi) பிள்ளைகள் மூவரும் உறங்கியிருக்க, வெறுமனே கண்ணை மூடிப் படுத்திருந்தாள் சாதனா. இன்னும் ஆதித்யன் கிளினிக்கை மூடிவிட்டு வரவில்லை. அது என்னவோ இந்த அறைக்கு மாற்றலான பின் ஆதித்யன் வந்துவிட...
செய்தியில் சொன்னதையும் மகளின் வார்த்தைகளையும் கேட்டிருந்த ராஜத்துக்கோ தகிக்கும் தணல் மேல் அமர்ந்திருப்பது போல் இருந்தது. இத்தனை வருடங்களில் இப்படியான செய்திகள் பல பல அவர் செவிகளில் விழுந்திருகின்றன. அ...