“என்னய்யா இதெல்லாம்? இவனை எல்லாம் என்னத்துக்கு வீட்டுக்க எடுக்கிறீங்க?” என்று ஆத்திரப்பட்டான் வேந்தன். “கத்தாத! முதல் இந்தக் குப்பையைத் தூக்கி எங்கயாவது போடு!” விழிகள் எங்கோ பிதுங்கிக்கிடக்க, ...
அதை இறக்க முடியாது என்று சொல்லித்தான் பேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தார் தயாநிதி. அதற்காக அவர் என்னவோ செய்யப்போய் கடைசியில் முதலுக்கே மோசமாக முடிந்திருக்கிறது. இப்போது கப்பலில் இருப்பதை இறக்குவது மாத்...
யார் என்று இனம் காணப்படாத காடையர்களால் நிகழ்த்தப்பட்டிருந்த கொடூரச் செயலில் மொத்த யாழ்ப்பாணமும் திகைத்து நின்றது. அங்கிருந்து வரும் பத்திரிகைகள், இணையத்தளங்கள், சமூகவலைத்தளங்கள் அத்தனையும் இதையே பேசித...
அவளையே பார்த்தார் தயாநிதி. முற்று முழுதாக அவரின் சாடை அவள். ஆனால், அடி நெஞ்சிலிருந்து அவரை வெறுக்கும் அவள். அவர் விழிகளில் பாசத்தின் கசிவு. கூடவே குற்றவுணர்வின் தடுமாற்றமும். இதையெல்லாம் வெளிப...
மாலை மங்கும் பொழுது. சூரியன் ஒரு பக்கமாகக் கரையொதுங்க ஆரம்பித்திருந்தான். அந்த நேரத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு இருள் வந்து உலகைச் சூழ, மேனிக்கு இதமான காற்று வீச என்று அந்தப் பொழுது மிக மிக ரம்மியமாக இரு...
“நீ போன பிறகு கிரி அண்ணாவோட அண்ணா கதைக்கிறதையே விட்டுட்டான். ஏன் எண்டு எவ்வளவு கேட்டும் ரெண்டுபேரும் வாயத் திறக்கவே இல்ல.” “போதும் போதும் எண்டுற அளவுக்கு என்னை நோகடிச்சுப்போட்டு அவே ரெண்டுபேரும் கதைச்...
அத்தியாயம் 22 மகனுக்கு விளையாட்டுக் காட்டியபடி அவர்களை விட்டு விலகி வந்திருந்தாலும் வினோதினியின் மனமும் சரியில்லை. ஆரபியைப் பார்க்கிற வரையில் அவள் மீது கோபம் இருந்தது உண்மை. மூன்று வருடங்கள் கழித்து வ...
“எங்கட வீட்டில இருந்து கலியாணத்துக்குக் கேட்டதுக்கு என்னை அப்பிடிக் பாக்கேல்லை எண்டு சொன்னியாம்.” என்றான் அவளையே பார்த்தபடி. அவள் முகம் சட்டென்று கன்றிப்போயிற்று. அவனை நிமிர்ந்து பார்க்கவே முடியவில்லை...
அத்தியாயம் 21 வினோதினியின் முகத்திருப்பல் பலமாக அவளைத் தாக்கினாலும் சகாயனையும் வைத்துக்கொண்டு எதுவும் பேச முடியவில்லை. சின்னவனைப் பார்த்து முறுவலிக்க முயன்றாள். “நீங்க நல்ல ஃபிரெண்ட் இல்லையாம். அதால அ...
“உன்னை உண்மையாவே மறந்திட்டாளோ அண்ணா? அண்டைக்கு அம்மா கேட்டதுக்குத் தன்னை மதிக்கிற ஒருத்தனா இருந்தா காணும் எண்டு சொன்னவள். இப்ப உன்ன அப்பிடிப் பாக்கேல்லை எண்டு சொல்லி இருக்கிறாள்.” என்றபோது அவன் முகம் ...