16 சதீஷ், நித்தி வீடு! மாலை மெதுவாய் மங்கிக் கொண்டிருந்தது. கருமையோடு சல்லாபத்தில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தான், வருணன். அவன் எழுப்பிய மெல்லிய சரசர ஒலி அவ்வீட்டு அமைதியில் பேரொலியாகக் கேட்ட...
இப்படி, கணத்தில எங்களத் தூக்கி எறியத்தானே உங்களப் பாராட்டிச் சீராட்டி வளர்க்கிறது? அந்த மனிசன் என்னவோ தன்ர மகள் இன்னும் சின்னப்பிள்ளை எண்டு நினைச்சுக் கொண்டிருக்கிறார்! அது பார்த்தால்..” தானும் கண்ணீர...
15 “மீராவ என்ன இன்னும் காணேல்ல? எதுக்கும் போய்ப் பார்த்திட்டு வாறன்.” என்று வந்த மதுரா, ‘இதென்ன வெளிவாயில் கதவு திறந்து கிடக்குது?!’ யோசனையோடு ஊள்ளே செல்ல முயல்கையில் தான், கல்லூரி சென்ற...
“என்ன அங்கிள்?” அவன் முகத்தில் எதைக்கண்டாளோ, அன்று போலவே இன்றும் அவனருகில் வந்து கேட்டாள் அவள். ஒன்றுமில்லை என்று தலையசைத்தவனின் கைகள் அவளின் கரமொன்றைப் பற்றிக்கொண்டது. அப்படியே தன் கண்களில் ஒற்றிக்கொ...
முகம் சிவந்து போயிற்று அர்ஜுனுக்கு. அருகில் இருந்தவனை நிமிர்ந்தே பார்க்கமுடியவில்லை. அவன்தான் ஆதிராவின் அப்பா என்று தெரியாமல் தான் உளறியது போதாது என்று அதற்கு அவளும் முகத்தில் அடித்தாற்போல் சொல்லிவிட்...
அத்தியாயம் 20 கடவுளே.. அவள் மனம் அரற்றியது. எல்லாத் துன்பமும் ஒரே நேரத்தில் வந்தால் எப்படித் தாங்குவாள். இனிக் கதைப்பதற்கே தெம்பற்று நிற்கிறவளை இந்த அர்ஜுன் என்ன செய்யப் போகிறான்? வேகமாக...
அதுவரை கெஞ்சல் குரலில் தன்மையாக உரையாடிக்கொண்டிருந்தவனின் போக்கு மாறியிருந்தது. ஒரு அழுத்தமும் உறுதியும் தென்பட்டதில் அவளுக்குப் பற்றிக்கொண்டு வந்தது. நீ சொல்லி நான் கேட்பதா என்பதாக அவனைப் பார்த்துவிட...
அத்தியாயம் 19 இறந்தகால நினைவுகள் அத்தனையும் ஆக்ரோசம் கொண்டு பிரதீபனைத் தாக்கின! அன்றைக்குத் துணிந்து தன் குழந்தையைத் தானே அழித்தவன் இன்றைக்கு அதையெண்ணித் துடித்தான். அதைச் செய்ய எத்தனை த...
“உன்ர ஊர் ஆட்கள் எல்லாம் இப்பிடியெல்லாம் யாருக்கும் பின்னால அலையமாட்டினம் எண்டு நினைச்சிருந்தன்; நீ அப்பிடி இல்ல எண்டு செய்து காட்டுற!” உண்மையான அன்பைச் சுமந்து வந்தவள் மீது சேறிரைத்தான், அவன். “இங்க ...
14 மீராவில் தன் மனம் சாய்வதைத் தெள்ளத் தெளிவாகவே உணர்ந்திருந்தான், ஜோரிக். அதேநேரம், அவளுடனான உறவுவென்பது தனக்குப் பொருந்தி வராது என்றும் அறிந்திருந்தான். அதுவே, ஆரம்பத்திலேயே அவளை விட்ட...